السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )
416
تفسير الميزان ( فارسي )
ندارد ، و اما معجزات ، امرش به دست خداست ، او است كه اگر بخواهد آيات و معجزات را مىفرستد ، پس درخواستشان از رسول از نادانى محض است . بنا بر اين ، معناى آيه چنين مىشود : ايشان - با اينكه قرآن بزرگترين و بهترين معجزات است و در اختيار ايشان هست - از تو معجزه اى بر طبق دلخواه خود مىخواهند با اينكه تو در باره معجزه هيچكاره اى ، تو تنها هدايت كننده اى هستى كه ايشان را از راه انذار هدايت مىكنى ، چون سنت خداوند در بندگانش بر اين جريان يافته كه در هر مردمى يك نفر هادى و راهنما مبعوث كند تا ايشان را هدايت نمايد . از اين آيه شريفه برمىآيد كه زمين هيچ وقت از هدايتگرى كه مردم را بسوى حق هدايت كند خالى نمىشود ، يا بايد پيغمبرى باشد و يا هادى ديگرى كه به امر خدا هدايت كند ، و در گذشته در جلد دوم اين كتاب در بحث نبوت و در جلد اول آن در ابحاث امامت ، پاره اى مطالب مربوط به اين مطلب گذشت . * ( « اللَّه يَعْلَمُ ما تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثى وَما تَغِيضُ الأَرْحامُ وَما تَزْدادُ وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَه بِمِقْدارٍ » ) * . راغب در مفردات مىگويد : ماده « غاض » هم لازم استعمال مىشود و هم متعدى ، هم گفته مىشود « غاض الشيء - فلان چيز ناقص شد » ، و هم گفته مىشود « غاضه غيره - فلان چيز را ناقص كردند » ، در قرآن كريم هم بهر دو نحو آمده كه مىفرمايد : « و غيض الماء - آب ناقص شد » ، « * ( وَما تَغِيضُ الأَرْحامُ ) * - آنچه رحمها ناقص مىكند - يعنى آن را فاسد مىسازد ، و به صورت آبى درمىآورد كه به زمين فرو ميرود » و كلمه « غيضة » به معناى محلى است كه آب در آنجا بايستد و زمين آن را ببلعد ، و « ليلة غائضة » به معناى شب ظلمانى است « 1 » . و بنا بر اين ، مناسبتر آن است كه امور سه گانه اى كه در آيه ذكر شده يكى در جمله * ( « ما تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثى » ) * ، و يكى در جمله * ( « ما تَغِيضُ الأَرْحامُ » ) * ، و يكى در جمله * ( « ما تَزْدادُ » ) * اشاره به سه تا از كارهاى رحم در ايام حمل باشد ، و بگوئيم اولى اشاره است به جنينى كه رحمهاى زنان در خود جاى داده ، آن را حفظ مىكنند ، و دومى اشاره است به خونى كه در رحمها مىريزد و رحمها آن را به مصرف غذاى جنين مىرساند ، و سومى اشاره باشد به خون حيضى كه رحم آن را به خارج دفع مىكند مانند خون نفاس و يا خونى كه زنان گاهگاهى در ايام حمل مىبينند ، و همين معانى از پاره اى روايات وارده از امامان اهل بيت ( ع ) نيز استفاده مىشود ، و
--> ( 1 ) مفردات راغب ، ماده « غيض » .